امشب اولین شب ماه پر برکتیه که همه اولش ازش میترسن

انقدر به شکم هامون بها دادیم که.......

ماه رمضون برای من تمام شدن خیلی چیزاست

همیشه لحظه های افطار برام خاطره انگیز بوده

اون چند دقیقه اخر سحر که به اذان مونده پر از هیجان بوده

چقدر اب بخورم تا ده ساعت اینده تشنه ام نشه؟

چقدر اون ربنای دم افطار دوست داشتنیه

همه اینها اما یه طرف قضیه اس

همیشه از خودم پرسیدم چقدر روزه بودم؟تا چه حد آدابشو رعایت کردم؟

ترس از گناه همیشه باهامه جز در یه موقع.....وقتی تا خرخره توش غرقم و دارم گناه میکنم

اونموقع دیگه نمیترسم......بیش از حد جسورم

نمیدونم تا چه حد این ترس منو بازداشته از گناه

میدونم اما که موثر بوده

و حالا توی روزهایی باید زندگی کنم،توی ساعاتی نفس بکشم که هر لحظه دغدغه ام همین گناهه.....که نکنم،که نبازم

ماه رمضون پایان خستگیمه

پایان غمم

تکلیف خیلی چیزا توی ساعاتی که برای یه جرعه اب ارزو میکنی مشخص میشه

خواستن از ته دل چیزی که داریش،پیش روته......ولی پس زدن

جدال با چیزی که بهش میگن نفس

تمام مدت اسیرش بودم

منو بالا برده و به زمین زده

بدترین دشمنم...همیشه هواشو داشتم اما

این یعنی اینکه من به خودم هم کلک میزنم

دعا کنید برام که دیگه سر خودم کلاه نزارم

دعا کنیم که بنده های خوبی باشیم برای یک بار هم که شده برای پروردگارمون

التماس دعا

رمضان مبارک